คุณสักกะ อัศโดดร เป็นแขกที่มาพักกับเรา ที่บ้านในนครบูติกโฮเต็ล เป็นประจำ ส่วนใหญ่จะพาครอบครัว หรือคุณพ่อคุณแม่ มาด้วย ครั้งนี้ก็เช่นกัน หนึ่งในความตั้งใจที่มาครั้งนี้ ก็เพื่อบินโดรนถ่ายภาพบริเวณทะเลสาบ บ้านหัวเขา โดยต้องไปถึงแต่เช้ามืด เพื่อรอแสงแรกของวัน เพื่อความสะดวก ผมจึงอาสาพาไป

ตอนไปถึงฝนลงเม็ดนิดหน่อย สร้างความกังวลใจว่าจะถ่ายภาพได้หรือไม่ โชคดีที่ฝนลงมานิดเดียวและหยุดไป ทำให้เราสามารถขึ้นไปบนเขาโรงเรียน ด้านหลังมัสยิดบัลโหลดเราะห์หม๊ะ มัสยิดเก่าแก่อายุร้อยกว่าปี แต่ประวัติมัสยิดและชุมชนโดยรอบนั้น มีมาก่อนหน้านั้นนานร่วมอีกร้อยกว่าปี และมีประวัติศาสตร์เชื่อมโยงกับเมืองเก่าซิงโกราที่หัวเขาแดง เมืองแหลมสน สงขลายุคถัดมา และเมืองบ่อยางสงขลายุคปัจจุบัน จากพื้นที่ชุมชนหัวเขา เรายังเดินทางไปต่อที่ตืนเขาค่ายม่วงเพื่อถ่ายรูปเจดีย์องค์ขาวองค์ที่อยู่บนยอด โดยที่ไม่ต้องเดินขึ้นไป ก่อนที่แสงแดดจะแรงเกินไป


ภาพจากมุมสูงที่ได้ คุ้มค่ากันการตื่นเช้า ด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์ที่สวยงามกับบ้านเรือนของชาวชุมชนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง สร้างโอบล้อมเขาโรงเรียนและขยายยาวไปตามแนวฝั่งทะเลสาบทั้งสองด้าน เป็นทัศนียภาพที่มองจากด้านบนแล้วงดงาม ชวนให้นึกถึงทัศนียภาพของเกาะบาหลี ของอินโดนีเซีย และเกาะปันหยี จ พังงา ผสมกัน และทัศนียภาพเหนือเขาค่ายม่วงที่มองเห็นเจดีย์องค์ขาวองค์ดำและเมืองสงขลาปัจจุบันอยู่เบื้องหลังเป็นความงดงามที่ตรึงตาตรึงใจ สร้างความพิเศษให้กับเมืองเป็นอย่างดี


ความจริงบ้านหัวเขา และตำบลหัวเขามีต้นทุนที่พร้อม สำหรับการพัฒนาเพื่อการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของสถานที่ตั้งที่มีความโดดเด่น แปลกตาประวัติศาสตร์ที่เชื่อมโยงกันกับเมืองสงขลา วิถีชุมชนที่น่าสนใจ ทั้งวิถีประมงและอาหารการกิน ความงดงามของธรรมชาติ ขุนเขาและทะเลสาบ ยังขาดแต่การบริหารจัดการและสาธารณูปโภคที่ดี และอยากให้ภาครัฐให้ความสำคัญและเข้าพัฒนาอย่างจริงจังเสียที


ภาพเหล่านี้คุณสักกะ ส่งมาให้ผมเป็นการส่วนตัว ผมเห็นว่ามันสวยมากและอยากจะให้สาธารณะชนได้เห็น จึงขออนุญาตคุณสักกะโพสต์ลงเฟสบุค ซึ่งคุณสักกะได้อนุญาต ต้องขอขอบพระคุณ มา ณ ที่นี้ด้วย

การถ่ายภาพจากโดรนของคุณสักกะ เป็นทั้งอาชีพที่สร้างรายได้เป็นอย่างดี อีกทั้งเป็นงานอดิเรก ที่น่าตื่นเต้นและเพลิดเพลิน และสะท้อนความผูกพันที่คุณสักกะมีต่อเมืองสงขลามาแต่อดีต คุณสักกะเล่าให้ฟังว่า..


“เมืองบ่อยาง” สำหรับผมแล้วถือว่าผูกพันมามากกว่าครึ่งหนึ่งของชีวิตก็ว่าได้ เพราะ คุณพ่อมารับราชการที่นี่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ผมเกิด และเรียนจนจบมัธยมปลายที่นี่ ถึงปี 2542 ก่อนจะไปเรียนชั้นปริญญาตรีและทำงานต่อที่กรุงเทพฯ เมื่อคุณพ่อเกษียณก็ กลับไปอยู่ภูมิลำเนาเดิมในจังหวัดพัทลุง


เมื่อทุกครั้งที่มีเวลาว่าง ผมจะกลับมา สงขลาเสมอ เพื่อมากินอาหารที่คุ้นเคย มาสูดอากาศที่เคยหายใจจนเติบโต มาชาร์จแบตให้กับตัวเองและรำลึกถึงความทรงจำในครั้งวัยเยาว์ และทุกครั้งจะไม่ลืมมาเก็บภาพความประทับใจสวยๆหรือมุมใหม่ๆที่ตัวเองยังไม่เคยเห็นเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก และส่งต่อความประทับใจเหล่านั้นให้กับอีกหลายๆคนใดมีความสุขไปพร้อมๆกัน เพราะ…”บ่อยาง”…คือบ้านเกิดของผมนั่นเอง!

ขอบคุณคุณ สักกะ อัศโดดร

เล่าโดย ดนัย โต๊ะเจ บ้านในนคร บูติกโฮเต็ล ถนนนางงาม สงขลา